• flaga pl
  • flaga en

The Shard

theshard1.jpg

 

Oficjalnie otwarty w 2012 roku The Shard jest najwyższym budynkiem w Wielkiej Brytanii.  Wysoka na 309,7 metra perła architektoniczna Anglii była mocno niedoceniana na etapie budowy.  Angielski Heritage, krytycznie skomentował budowlę,  jako "odłamek szkła w sercu historycznego Londynu".  Sugerując, że tak kontrowersyjna bryła oszpeci miasto, nadał jej nazwę Shard (ang. Odłamek), która, ku zaskoczeniu, doskonale się przyjęła.

Niezrównane widoki

Podobno najlepszy widok w Londynie można zobaczyć tylko na szczycie The Shard, dokładnie na piętrach 68, 69 i 72. Punkty widokowe oferują odwiedzającym niezrównane widoki panoramy miasta 360 stopni.

Pomysł i sponsor

 

Aby zrobić miejsce dla nowoczesnej bryły w 2008 roku rozebrano budynki biurowe  Southwark Towers . Pomysł pojawił się po stronie Sellar Property, który miał zamysł na innowacyjną i wielofunkcyjna przestrzeń w jednym. Cechy takiego "miasta w pionie" posiada The Shard, który dzieli 72 piętra na sektor biznesowy, mieszkalny, hotelowy oraz rekreacyjny. Od 2009 roku głównymi fundatorami projektu byli angielski developer Sellar Property oraz Narodowy Bank Kataru i katarski deweloper nieruchomości Barwa Real Estate. Obecnie właścicielami The Shard są Sellar oraz prywatni inwestorzy z Kataru.

 

shard1

Przemyślany i zaskakujący projekt

 

Zaprojektowania tak wymagającego budynku, zarówno ze względu na jego docelowe funkcję, jak i lokalizację oraz oczekiwania sponsorów, wymagało uzdolnionego i doświadczonego architekta. Podjął się tego Renzo Piano, włoski architekt znany z prac przy światowej sławy obiektach, takich jak Centre Georges Pompidou w Paryżu czy

The New York Times Building w Nowym Jorku. Od początku widział Shard, jako rzeźbę przypominającą wieżę wyłaniającą się z Tamizy. Inspirował się m.in. wieżami Londynu przedstawionymi przez weneckiego malarza Canaletta oraz masztami żaglowców.

Renzo Piano zaproponował taki układ przeszklonych szyb, aby mogły odzwierciedlać światło słoneczne, dzięki czemu cały budynek zmienia się wraz z porą dnia i roku. Smukła, elegancka i nowoczesna bryła budzi wizualny zachwyt i kontrowersję, która, według architekta nie była by mniejsza, nawet, gdyby budynek mieścił się w samym centrum drapaczy chmur. Jest wyjątkowy. I był, jak przyznaje Renzo Piano w rozmowie dla independent.co.uk budynkiem jego marzeń.

Ciekawostki z projektu

 

The Shard został zaprojektowany z myślą o efektywności energetycznej i normach ekologicznych. Jest on wyposażony w elektrociepłownię działającą na gazie ziemnym z National Grid. Paliwo jest  przekształcane na energię elektryczną, a ciepło jest odzyskiwane z silnika, aby zapewnić ciepłą wodę dla budynku.

 

Ciekawostką jest ilość użytego w budynku szkła. Znajduje się  w nim aż 11 tysięcy  tafli szkła o łącznej powierzchni 56 000 metrów kwadratowych (odpowiada to powierzchni 10 boisk piłkarskich).

Dostępny dla ludzi

Budynek ma 72 kondygnacje, na których znajdują się sklepy, galerie, restauracje, a także biura i punkty widokowe. Pierwsze 28 pięter to biura i punkty usługowe.  Od 31 do 33 znajdziemy restauracje i kawiarnie, kolejne osiem pięter zajmuje ekskluzywny hotel, a piętra od 53 do 65 przeznaczone są na prywatne apartamenty. Powyżej znajdują się widokowe tarasy dla zwiedzających. Na ostatnim piętrze znajduje się taras na świeżym powietrzu.

W odróżnieniu od wielu ciekawych i nowatorskich budowli, The Shard nie jest budynkiem zamkniętym i zarezerwowanym np. dla konkretnej instytucji finansowej. Można wybrać się tam na kolację. Zarezerwować nocleg w hotelu czy po prostu wjechać na najwyższe piętra, aby zobaczyć jak wygląda Londyn w promieniu nawet 40 mil.

Zwiedzanie jest jednak odpłatne. Bilet dla osoby powyżej 16 roku życia waha się w granicach od £ 16 do £ 32.